من از عبور پرنده به سوی دریاها

 و از سکوت درختان شب خبر دارم

  دوباره موسم ابر است و فصل روییدن    

 هـوای زندگـی تـازه ای به سـر دارم

                                            اگر چه خاطره ها سایه سار میرفتند 

                                             سفر به جنگلی از خویش دورتر دارم

                                              دوباره یاد تو را مثل باغ کودکیم                               

                                               همیشه در دل فانوس شعله ور دارم

بیا و با دل من صحبتی مفصل کن

 اگر چه درد دلی سخت مختصر دارم

  تویی که باغ شقایق نشسته در دستت     

   چگونه دست ز دامان عشق بر دارم

                                            بیا و گوش بده دردهای پنهان را                                

                                             به ناله های دل من که بی ثمر دارم

                                              هوا هوای بهار است مثل سر پولک

                                               به یاد فصل صداقت دوچشم  تر دارم   

لینک مطلب

بهار نزديکه. اونقدر نزديک که می تونيم پرهای روشن پرستوها رو لمس کنيم و دلتنگی هامونو در صدای خوش قناری ها بشنويم.بهار که مياد سبزه و زندگی رو همراه خودش مياره. خورشيد با سرانگشت گرم و مهربونش پنجره های يخزده رو بيدار ميکنه و همه جا رو پر از عشق و اميد ميکنه.

بهار نزديکه. بهار عطر مزرعه ها و سرسبزی باغ ها رو به ارمغان مياره. بهار دو کوچه بالاتر ايستاده . من...تو ستاره ها ماه و خورشيد همه منتظريم...

بهار طبيعت زيبايی هاست ..اما اين کافی نيست بهار به شرطی ما رو سبز ميکنه که دل هامون از سنگ نباشه و آماده باشه واسه سبز شدن. دل های مهربون در همه فصل ها بهاری اند. دل هايی که خدا رو هيچ وقت فراموش نمی کنن و به فکر همه هستن و واسه سبز شدن و سبز موندن منتظر اشاره بهار نمی مونن.

بهار طبيعت يه پيام کوتاهست . به من و تو...پيامی از ملکوت و عرش تا ما رو از خواب غفلت بيدار کنه. بهار به فکر همه هست... پير و جوان ... فقير و توانگر...واسش فرقی نداره.

اگه بخوايم بهاری باشيم بايد از خودخواهی و تکبر و خودپرستی فاصله بگيريم و به فکر همه باشيم.

بهار به شرطی قشنگه که همه از اون بهره ببرند و با يه دل خوش به استقبالش برن. اونی که دستش خاليه و هزار جور بدهکاری و گرفتاری داره براش چه فرقی داره که بهار کی بياد و چطور بياد.

ما بايد کاری کنيم که بهار امسال قشنگتر از بهار پارسال باشه و اين کار آسون نميشه جز با همدلی و مهربانی و و به فکر ديگران بودن...

و چه خوبه که همه به فکر همديگه باشيم و بتونيم کميکی واسه هم کنيم.............

عيد همتون مبارک ساله خوبی داشته باشيد همتون و دوست دارم کمتر از خدامو بيشتر از خودم...

لینک مطلب

از زمزمه دل تنگيم از همهمه بيزاريم

نه تاقت خاموشى نه ميل سخن داريم

آوار پريشانيست رو سوى چه بگرزيم

هنگامه هيرانيست خود را به كه بسپاريم

تشويش هزار پايان وسواس هزار اما

يك عمر نمى خيزيم در خويش چه ها داريم

دردا كه هدر داديم آن زات گرامى را

تيغيم و نمى بريم ابريم و نمي باريم

از زمزمه دل تنگيم از همهمه بيزاريم

نه تاقت خاموشى نه ميل سخن داريم

ما خويش ندانسيتيم  بيداريمان از خواب

گفتند كه بيداريد گفتيم كه بيداريم

دوران شكوه باد از خاطرمان رفته ست

امروز كه صف در صف   خشكيده وبى باريم

از زمزمه دل تنگيم از همهمه بيزاريم

نه تاقت خاموشى نه ميل سخن داريم

من راه تو را بسته تو راه مرا بسته

اميد به رهاى نيست وقتى همه ديواريم

لینک مطلب

سلام...

 دوستای خوب و گل و مهربون خودم ...

خوبيد...

چه خبرا چی کارا می کنيد...

در سلامتی کامل به سر می بريد...

يه چند وقتی ديگه آپ نميکنم آخه امتحاناتم شروع شده و ميخوام مثله يه دختر خوب درس بخونم...

واسم دعا کنيد که همش و با نمره های خوب پاس کنم ...

راستی يه تغييراتی تو وب دادم بگين خوب شده يا نه؟

همتون و خيلی خيلی دوست دارم...

به اميد موفقيت بيشتر واسه همه...

من هنوز تو را دارم...

گاهي كه دلم...
به اندازه ی تمام غروبها مي گيرد...
چشمهايم را فراموش مي كنم...
اما دريغ كه گريه ی دستانم نيز مرا به تو نمي رساند...
من از تراكم سياه ابرها مي ترسم و هيچ كس...
مهربانتر از گنجشكهاي كوچك كوچه هاي كودكي ام نيست...
و كسي دلهره هاي بزرگ قلب كوچكم را نمي شناسد...
و يا كابوسهاي شبانه ام را نمي داند...
با اين همه ، نازنين ، اين تمام واقعه نيست...
از دل هر كوه كوره راهي مي گذرد...
و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد...
و شبي نيست كه طلوع سپيده اي در پايانش نباشد...
از چهار فصل دست كم يكي كه بهار است...
من هنــوز تورا دارم....

                          

                                                            

 

دسته بندی :

لینک مطلب

از سنگ ها و فلز ها فاصله می گيرم و به عشق نزديک می شوم . کمی به درختان فکر می کنم و به شاخه هايی که با نام تو پرنده ميشوند و به پرنده هايی که بالهايشان گاهی بالاتر از آسمان می رود.

وقتی همه گياهان خوابيده اند، خودم را در شادترين شبنم تماشا می کنم و به ياد تو می افتم که يک روز آينه ای به من دادی و گفتی دلت را با اين آينه آشتی بده!...

باور کن دلم می خواهد تا صبح قيامت روبه رويت بنشينم و با تو حرف بزنم، حرف هايی تازه تر از بهار، حرف هايی از جنس دل های بيقرار. حرف هايی که هيچ پنجره ای نه ديده و نه شنيده باشد.

از کوچه های بن بست و دره های پست فاصله ميگيرم و به تو نزديک می شوم . کمی به ابر ها فکر ميکنم که هميشه دستهايشان پر از باران است .

آيا کسی در آسمان ها مرا می شناسد؟ آيا می توانم همراه تو در باغهای فرشتگان قدم بزنم؟ آيا کسی در آنجا به من سيب تعارف خواهد کرد؟ آيا اجازه خواهم داشت هر وقت که دلم بخواهد در وصف تو شعر بگويم؟

ای زلالی ترين آيه هستی! اگر تو بهترين نباشی پس چيستی؟ من ايمان دارم اگه چشم ستاره ها به تو بيفتد تا ابد ساکن زمين خواهند شد.

از خودم فرسنگ ها فاصله می گيرم و بی آنکه به جزر و مد دريا فکر کنم، نام تو را روی پيشانی ساحل می نويسم...

                                                         " دوست دارم...."

لینک مطلب

 وخدا یکی بود

 و یکی چگونه می توانست باشد؟

 هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند هست

 وخدا کسی که احساسش کند، نداشت

 عظمت هاهمواره در جستجوی چشمی است که آنرا ببیند

 خوبی ها همواره نگران که آنرا بفهمد

 و زیبایی همواره تشنه دلی است که به او عشق ورزد

 وقدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد

 وغرور در جستجوی غروری است که آنرا بشکند

 وخدا عظیم بود وخوب وزیباوپر اقتدار و مغرور

. ...اما کسی نداشت

 و خدا آفریدگار بود

 وچگونه می توانست نیافریند

....زمین را گستردوآسمانها را بر کشید

 و خدا یکی بود و جز خدا هیچ نبود

 وبا نبودن چگونه توانستن بود؟

 و خدا بود وبا او عدم بود

 حرف هایی است برای گفتن که اگر گوشی نبود، نمی گوییم

....و حرفهایی است برای نگفتن

 حرف های خوب وبزرگ و ماورایی همین هایند.

.....و سرمایه هر کسی به اندازه حرف هایی است که برای نگفتن دارد

 و خدا برای نگفتن حرف های بسیار داشت

 درونش از آنها سرشار بود

 و عدم چگونه می توانست مخاطب او باشد؟

 و خدا بود وعدم

 جز خدا هیچ نبود

 در نبودن ،نتوانستن بود

 بانبودن نتوان بودن

 و خدا تنها بود

 هرکسی گمشده ای دارد

.....و خدا گمشده ای داشت

                                                                                                    دوستتون دارم...

لینک مطلب

چگونه باور کنم؟...

اين سوی خاکريزهای عاشقی،

آن سوی رزهای غنچه های تب دار،

دلی هست که به خاطرات می تپد و

با بودنت جان می گيرد و تو بی صداتر

از گذر زمان شرح دلتنگی هايم را شنيدی

و حا با وجود همه خار ها و خزان ها تنهايم می گذاری؟

پس من چگونه باور کنم با تو بودن رابه

دلم تنگ شده است برای شنيدن صدايت

پس می نويسم از غربت بی تو بودن ....

لینک مطلب

ترانه هميشگی...

 هزار بار چشمانت را سروده ام

 هزار بار ديگر نيز می سرايم

 تا جهان يکسره شعری شود

 در چشمان تو

 و کبوتران بی آرام دستانت را

 پرواز خواهم داد

 تا کوچه کوچه داستانگونه های تو را بازگو کنند

 هزاران بار عشق تو راگريسته ام، هزار بار ديگر ميگريم

 تا جهان يکسره رودی شود، فراخور دريای سينه تو

 تا درآسمان گمشده غروب ، تو را فرياد کنند!

                                                                                           ^۱۱/۷/۸۶

لینک مطلب

من عشق را از انعکاس مهتاب در حوض مادر بزرگ آموختم

من ایثار را از قلب خورشید در آسمان صحرا آموختم

من زندگی را از امواج طوفانی شب دریا آموختم

من محبت را از قطره های باران بر علفزار آموختم

من صداقت را از یک رنگی ابر های سفید آموختم

من وفا را از کبوتران بر شاخه های خشکیده آموختم

من گذشت زمان را از چشم های منتظر آموختم

من عطش را از چکاوک های خانه همسایه آموختم

من ایمین را از کودکان معصوم آموختم

و من آموختم هر چه را که می خواهم فقط از معبود یکتا بخواهم

لینک مطلب

^{دست من نيست گاهی وقتا روزم آفتابی نميشه}

^{حتی با معجزه عشق آسمون آبی نميشه}

^{دست من نيست گاهی وقتا تلخ و بی حوصله ميشم}

^{بين ما ، بين من و تو ، من خودم فاصله ميشم}

^{يه شبايی باد و بارون ميزنه به برگ و بارم}

^{اون شبا هوای آشتی حتی با خودم ندارم}

^{يه روزايی ابر تيره منو می بره از اينجا}

^{می بره اونور ديروز ، گم ميشم اون دور ِ دورا}

^{ميدونم گاهی بلور قلبتو ميشکنه حرفام}

^{صبر تو به سر رسيده از من و سرگشتگی هام}

^{با گذشت به من نگاه کن ، تو که ميبينی چه تنهام}

^{رو نگردون از من ای خوب ، اگه بدترين دنيام}

^{وقتی که دور ميشم از تو ای هوای مهربونی}

^{غم رو تو چشات ميبينم اما ای کاش که بدونی}

^{من ِ گمشده ، من ِ بد ، با همه سرگشتگی هام}

^{تو رو از هميشه بيشتر ، بيشتر از هميشه ميخوام .}

لینک مطلب

سلام

دوستای گلم

خوبيد مهربون های گل

يه خبر مهم ، خيلی خيلی هم مهمه

فردا سه شنبه تولدمه 13/6

دارم ميشم 20 ساله

ايشالله که 100 ساله بشم

نه 100 کمه 120

ساله شم نه 120سال کمه

ايشالله هميشه زنده باشم

کادو يادتون نره هاااااااااا

منتظر حضور گرم و صميميتون هستم

خيلی خيلی دوستون دارم

موفق باشيد و شاد